Afscheid van Dominique Vanpée

Dominique Vanpée omschrijven in slechts een paar zinnen is een zo goed als onmogelijke taak. Ik ontmoette hem bij SIWE, waarbij ik al dadelijk onder de indruk kwam van zijn algemene kennis en enorme werkkracht. Ook na SIWE (inmiddels opgeheven) bleven we vrienden.

Dominique stond op twee benen: die van documentalist en die van een fervent aanhanger van de volkscultuur. Ofschoon een nieuwkomer in het veld van het industrieel erfgoed, overtuigde hij al snel met zijn aparte aanpak. Hij wist voor het grote publiek verstaanbare thema’s te selecteren en die dan te onderbouwen met uitgebreid en degelijk onderzoek. Zijn projecten leken op kunstwerken gefundeerd in beton. Geen enkel detail ontsnapte aan zijn aandacht.

het palmares die Dominique Vanpée op korte tijd bij SIWE wist op te bouwen was imposant. Hij slaagde erin originele projecten te lanceren die het publiek aanspraken zoals de Leuvense stoof, de s’Hertogenmolens, Kebab met mayonaise…  Samen met Chris Crombé vormde hij bij SIWE een complementair en dynamisch team. Bovendien ontpopte Dominique zich tot een degelijk netwerker. Hij was een begenadigd verteller die voor de goede zaak wist te overtuigen, daarbij altijd nauwkeurig gedocumenteerd. Hij werd gewaardeerd als gesprekspartner, zowel door de goegemeente als door hogere kringen.

Hoe breed zijn interesse was en hoe sterk zijn wil om te delen merken we op zijn Twitteraccount. Gestart in januari 2013, had hij op zijn sterfdag 1.719 volgers en 2.814 accounts die hij zelf volgde. Hoe is me een raadsel, maar volgens Twitter deelde hij op een periode van minder dan acht jaar 492K  aan Tweets.

Een idee realiseren ging bij hem voor op alles. Dat was zijn sterkte en tegelijk ook zijn zwakte. Zijn idealisme had voor hem af en toe een harde prijs. Op familie moest hij niet rekenen; in tegendeel, dit was nog een bijkomende last die hij jarenlang moest dragen.

Toch slaagde hij erin om vanuit zijn eruditie en gedrevenheid altijd opnieuw projecten te lanceren. In zijn laatste periode werd hij gewaardeerd door de Gemeente Huldenberg, die hem tewerkstelde. Ook zijn woonst ontsnapte niet aan zijn drang naar kennis. Zijn huisbibliotheek en documentatie waren van gigantische proporties. Hopelijk gaat dit levenswerk niet verloren.

De tomeloze en belangeloze inzet à la Vanpée is de dag van vandaag zeldzaam geworden. Weinigen dragen nog op zo’n imponerende wijze het heilige vuur.

Samengevat: een krachtige, autonome persoonlijkheid en een creatieve geest, die echter niet altijd de ondersteuning kreeg die hij verdiende. Het erfgoed van Vlaams-Brabant verliest een belangrijke steunpilaar. En velen een goede vriend.

Dominique, rust zacht.

 

Bruno De Corte

07/01/2021 - 15:32

Reactie toevoegen

Reacties

Geschokt hoorde ik van dit overlijden. Ik heb hem leren kennen als een bevlogen en gepassioneerd en zeer veelzijdig persoon.
Door zijn toedoen ben ik lid geworden van de Belgische vereniging voor documentatie ABD-BVD

Ik was zeer onder de indruk van een thema nummer rondom Paul Otlet wat als ik een van de eerste nummers mocht ontvangen.

Bedankt voor het waardige memoriam

Eduard Jacob

eduard.jacob1@gmail.com

Nieuwsbrief